واژهشناسی و مفهوم کلیدی:
«دا» به معنای بسیار بزرگ یا عظیم است و «شو» به معنای انباشتن و روی هم گذاشتن.در ایدهنگاشت این ششخطی، نماد «انسان» در بالا ترسیم شده و نماد «بزرگی و عظمت» است. در بخش پایینی نگاشت، دو بسته غلات در زیر یک سقف روی هم گذاشته شده که نماد «انباشت» است.
این نام و نگاشت، به روی هم گذاشتن روشنایی و انباشتن فضایل اخلاقی از طریق حفظ و پرورش این نور و فضیلت اشاره دارد. در برخی منابع، نام این فصل «نیروی رامکنندهٔ بزرگ» یا «تغذیهٔ بزرگ» ترجمه شده که بر همین مفاهیم دلالت دارند.
در نتیجه مفاهیم «حفظ، مهار و تغذیه» سه جنبه اصلی این وضعیت است: جمعآوری نیرو در درون، مهار و پرورش دادن آن.
ساختارشناسی: آسمان در پایین، کوه در بالا
در این ساختار، آسمان (نیروی آفرینش، عقل و قدرت مطلق) در پایین و کوه (نماد انسان، تن یا خانه) در بالا قرار دارد. کوه در بالای آسمان، انسانی را نشان میدهد که آگاهی، خلاقیت و قدرت زیادی را در خود دارد اما به خوبی آن را مهار میکند.این ساختار شبیه به غاری است که انسانی آگاه در آن به پرورش روشنایی و ذهن خود مشغول است.
ویژگیهای روانی-عملکردی:
در این حالت، فرد دارای بینشی درست، آگاهی حقیقی یا ایدهای خلاقانه است. با وجود سودمندی و درستی آن، این بینش باید در درون پرورش یابد تا زمان بیرون آمدن آن فرا رسد. فرد باید در هوشیاری و عملکردش چون کوه، آرام، خویشتندار و استوار باقی بماند تا تحت تأثیر عوامل گوناگون، از مسیر جمعآوری، مهار و پرورش این نیرو منحرف نشود. در غیراینصورت، این بذر پیش از جوانه زدن و رشد کردن از خاک خارج شده و سودی نخواهد داشت.این فرآیند، پرورش افکار و احساسات و دستیابی به سطح بالاتری از آگاهی و فضیلت را ممکن میسازد.بنابراین، با تسلط بر این نیروی کامل و محافظت از آن، به رشد و پرورش این نور میپردازد. این امر، امکان بلوغ این «جنین روحانی و بذر آگاهی» را فراهم کرده و به این ترتیب، ذهن و عملکرد فرد عمیقاً به واسطهی آن پرورش مییابد.
گفتارهای شش خطی 26