واژهشناسی و مفهوم کلیدی
واژهٔ «بی» در بردارندهٔ معانی فضیلت، ظرافت، آراستگی و زیبایی است.ایدهنگار این واژه از دو بخش تشکیل شده است:در بالا، سه جوانهٔ گیاه «هویی»، به معنای علفها دیده میشود.
در پایین، تصویری از یک صدف قرار دارد. در دوران باستان، از صدفهای صاف و درخشان بهعنوان زیورآلات و پول استفاده میکردند.
معنای واژه و طرح ایدهنگار، ایدهی آراستگی و زیبایی را تقویت میکند. باید توجه داشت که این مفاهیم(آراستگی و زیبایی)، همگی فرعی و برآمده از یک اصل تثبیتشده هستند.
ترجمهی فارسی واژهی اصلْ «ریشه»، و فرعْ «شاخه» است. «فرع یا شاخه» ــهمچون درختی که به «ریشه و شاخه» هردو نیاز داردــ به معنای بیاهمیت یا زائد نیست، بلکه بخشی ضروری و لازم برای کامل بودن است.
سیر معنایی و درک بهتر مفهوم کلیدی:
پس از حل مسائل اساسی و ریشهای (۲۱: از میان برداشتن و عبور کردن)، صلح و هماهنگی بار دیگر برقرار میشود و فرد میتواند به بهبود، پالایش و آراستن وضعیت موجود بپردازد. به این ترتیب میبینیم که ریشهکن کردن زشتیها و توسعهٔ زیباییها، دو روی یک سکه و مکمل یکدیگرند.ساختارشناسی: کوه (☶) در بالا و آتش (☲) در پایین
آتش و کوه مانند ششخطی ۱۱(آسمان و زمین) صلح و هماهنگی را نشان میدهند؛ آتش در پایین همان آسمان است و کوه در بالا همان زمین است. اما آسمان و زمین نماد اصول ذاتی (آگاهی و سکون) هستند که میتوانند هرچیزی را شکوفا کنند. اما آتش و کوه به فضایل اکتسابی، تربیتی یا اخلاقی(امتداد آگاهی و سکون در عملکرد، اخلاق و ...) مربوط هستند. از این رو در این فضای آرام و خوشایند، به پرورش فضایل و ظواهر پرداخته میشود نه به توسعهی چیزهای تازه.اصولاً شفافیت(آتش) به ایجاد سکون و آرامش(کوه) کمک میکند و آتش به آرامش نیاز دارد تا درخششی پایدار داشته باشد (که در فصل ۳۰ با «پرورش دادن گاو» معرفی شده است). به این ترتیب کوه و آتش پشتیبان یکدیگر هستند.
ویژگیهای روانی-عملکردی:
آتش در درونْ ارادهی درخشان و شفافی را نشان میدهد که خواهان درخشان و شفاف کردن چیزها است؛ کوه در بالا تسلط بر هوشیاری و عملکرد را نشان میدهد تا مسیر آراستگی هماهنگ با اصل و دور از افراط طی شود.به این ترتیب امکان پرورش ظرافتهای اخلاقی، عملکردهای کاربردی، آراستگی ظاهری یا منظم کردن بهتر و بیشتر چیزها ممکن و هماهنگ است.
این کارها گرچه بنیادین نیستند، اما بخش ضروری از یک کل متعادل، کارآمد و دلنشین هستند و به بهبود حال درونی یا اوضاع بیرونی کمک می کنند. اما باید توجه داشت که این آراستگی همواره برخاسته و در امتداد حقیقت و اصول بماند و به ظاهرسازی و آراستگی بیمعنا تبدیل نشود.
گفتارهای شش خطی 22